Home » ข่าว » การเมือง » มาแล้ว! กฎกระทรวง คุมรถรับจ้างไม่เกินเจ็ดคน ฉบับปี 60 อีก 90 วัน ประกาศใช้ คุม “TAXI-METER” 2 กม.แรก จ่ายแค่ 50 บาท
มาแล้ว! กฎกระทรวง คุมรถรับจ้างไม่เกินเจ็ดคน ฉบับปี 60 อีก 90 วัน ประกาศใช้ คุม “TAXI-METER” 2 กม.แรก จ่ายแค่ 50 บาท

มาแล้ว! กฎกระทรวง คุมรถรับจ้างไม่เกินเจ็ดคน ฉบับปี 60 อีก 90 วัน ประกาศใช้ คุม “TAXI-METER” 2 กม.แรก จ่ายแค่ 50 บาท

มาแล้ว! กฎกระทรวง คุม “TAXI-METER” ฉบับปี 60 คุม กทม./ตจว. รวมถึงรถยนต์รับจ้างไม่เกินเจ็ดคน มีผลอีก 90 วัน สั่งคุมขนาด กําลังเครื่องยนต์ อุปกรณ์/เครื่องหมาย หวังยกระดับการให้บริการ/ความปลอดภัยรถยนต์สาธารณะให้ทันสมัย เผย ค่าบริการ จดทะเบียนใน กทม. 2 กม.แรก “ไม่เกินห้าสิบบาท” และ กิโลเมตรต่อๆ ไป กิโลละ “ไม่เกินสิบสองบาท” กรณีรถติดหนักเก็บได้นาทีละ “ไม่เกินสามบาท” กรณีบริการผ่านศูนย์เรียกเก็บ “ไม่เกินห้าสิบบาท” กรณีเข้าสนามบิน “ไม่เกินหนึ่งร้อยบาท” จ้างพิเศษ “ไม่เกินสองร้อยบาท” ส่วนนอก กทม. 2 กม.แรก “ไม่เกินหนึ่งร้อยบาท” กิโลต่อๆ ไป กม.ละ “ไม่เกินยี่สิบบาท” 
       
       วันนี้ (11 ส.ค.) มีรายงานว่า ราชกิจจานุเบกษา เผยแพร่ กฎกระทรวงว่าด้วยรถยนต์รับจ้างบรรทุกคนโดยสารไม่เกินเจ็ดคน พ.ศ. 2560 ลงนามโดย นายพิชิต อัคราทิตย์ รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม ปฏิบัติราชการแทน รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม ให้ไว้ ณ วันที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2560 ให้ใช้บังคับเมื่อพ้นกําหนดเก้าสิบวันนับแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษา เป็นต้นไป โดยให้เหตุผลว่า โดยที่เป็นการสมควรปรับปรุงลักษณะ ขนาด กําลังของเครื่องยนต์ เครื่องอุปกรณ์ และเครื่องหมายสําหรับรถยนต์รับจ้างบรรทุกคนโดยสารไม่เกินเจ็ดคน เพื่อยกระดับมาตรฐานการให้บริการแก่ประชาชน และมาตรฐานความปลอดภัยในการโดยสารรถยนต์สาธารณะ ให้ทันสมัย และสอดคล้องกับสภาพสังคมที่เปลี่ยนแปลงไป โดยมีการนําเทคโนโลยีสมัยใหม่มาใช้กับรถยนต์รับจ้าง เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในการให้บริการ การควบคุมดูแลมาตรฐานการให้บริการและความปลอดภัยของคนโดยสาร นอกจากนี้ เพื่อให้รถยนต์รับจ้างบรรทุกคนโดยสารไม่เกินเจ็ดคนที่จดทะเบียนในเขตกรุงเทพมหานคร และในจังหวัดอื่นมีมาตรฐานเดียวกัน สมควรรวมกฎเกณฑ์ที่ใช้กับรถยนต์รับจ้างดังกล่าวไว้ในกฎกระทรวงฉบับเดียวกัน
       
       กฎกระทรวงฉบับนี้ มีจำนวน 18 ข้อ โดยข้อ 2 ให้ยกเลิก กฎกระทรวงว่าด้วยรถยนต์รับจ้างบรรทุกคนโดยสารไม่เกินเจ็ดคนที่จดทะเบียนใน เขตกรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2550 กฎกระทรวงว่าด้วยรถยนต์รับจ้างบรรทุกคนโดยสารไม่เกินเจ็ดคนที่จดทะเบียนในเขตกรุงเทพมหานคร (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2558 และ กฎกระทรวงว่าด้วยรถยนต์รับจ้างบรรทุกคนโดยสารไม่เกินเจ็ดคนที่จดทะเบียนในจังหวัดอื่น นอกจากกรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2558
       
       โดยมีลักษณะและขนาด ดังต่อไปนี้ 1. เป็นรถใหม่สําเร็จรูปจากโรงงาน หรือมีอายุการใช้งานไม่เกินสองปีนับแต่วันที่จดทะเบียนครั้งแรก ซึ่งมีการใช้รถมาแล้วไม่เกินสองหมื่นกิโลเมตร และไม่เป็นรถที่ทําการซ่อมแซม หรือปรับปรุงมาจากรถที่ประสบอุบัติเหตุรุนแรงที่มีผลกระทบต่อความปลอดภัยในการใช้รถนั้น 2. เป็นรถเก๋งสองตอน รถเก๋งสองตอนแวน รถเก๋งสามตอน รถเก๋งสามตอนแวน รถยนต์นั่ง สองตอน รถยนต์นั่งสองตอนแวน รถยนต์นั่งสามตอน รถยนต์นั่งสามตอนแวน หรือรถยนต์ลักษณะอื่น ตามที่อธิบดีประกาศกําหนด 3. เป็นรถที่มีประตูไม่น้อยกว่าสี่ประตู ซึ่งมีความกว้างไม่น้อยกว่าหนึ่งเมตรเจ็ดสิบห้าเซนติเมตร แต่ไม่เกินสองเมตรห้าสิบเซนติเมตร มีความยาวไม่น้อยกว่าสี่เมตรห้าสิบเซนติเมตร แต่ไม่เกินหกเมตร และมีความสูงไม่เกินสองเมตร และ 4. เป็นรถที่มีเบาะนั่งซึ่งมีระยะห่างจากพื้นถึงส่วนบนสุดของเบาะนั่งไม่น้อยกว่ายี่สิบห้าเซนติเมตร และมีระยะห่างจากส่วนต่ําสุดของเบาะนั่งถึงเพดานไม่น้อยกว่าแปดสิบห้าเซนติเมตร
       
       นอกจากนั้น ยังต้องมีกําลังของเครื่องยนต์ หรือ มอเตอร์ไฟฟ้า ดังต่อไปนี้ 1. ในกรณีเป็นรถที่ใช้เครื่องยนต์ในการขับเคลื่อน ต้องมีกําลังของเครื่องยนต์ไม่น้อยกว่า แปดสิบกิโลวัตต์ 2. ในกรณีเป็นรถที่ใช้ทั้งเครื่องยนต์และมอเตอร์ไฟฟ้าในการขับเคลื่อน ต้องมีกําลังรวมกัน ไม่น้อยกว่าแปดสิบกิโลวัตต์ และ 3. ในกรณีเป็นรถที่ใช้มอเตอร์ไฟฟ้าในการขับเคลื่อน ต้องมีกําลังพิกัดของมอเตอร์ไฟฟ้า ไม่น้อยกว่าสิบห้ากิโลวัตต์ และสามารถขับเคลื่อนรถให้มีความเร็วสูงสุดได้ไม่น้อยกว่าเก้าสิบกิโลเมตรต่อชั่วโมง
       
       “ท้้งนี้ การวัดกําลังของเครื่องยนต์ หรือมอเตอร์ไฟฟ้า และการวัดความสามารถในการขับเคลื่อนรถ ให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์และวิธีการที่อธิบดีประกาศกําหนด”
       
       กฎกระทรวงยังระบุถึง รถยนต์รับจ้าง “TAXI-METER” ต้องไม่ติดตั้งระบบป้องกันการเปิดประตูจากภายในรถ และกระจก กันลมหน้า และส่วนประกอบของตัวถังที่เป็นกระจกต้องเป็นกระจกที่โปร่งใสสามารถมองเห็นสภาพ ภายในรถ และสภาพการจราจรภายนอกรถได้อย่างชัดเจน และห้ามมิให้นําวัสดุอื่นใดมาติดหรือบัง ส่วนหนึ่งส่วนใดของกระจก เว้นแต่เป็นการติดเครื่องหมาย หรือเอกสารตามที่กฎหมายกำหนด หรือการติดวัสดุ สําหรับบังหรือกรองแสงแดดที่กระจกกันลมหน้าหรือส่วนประกอบของตัวถังที่เป็นกระจกตามที่อธิบดีประกาศกําหนด
       
       รถยนต์รับจ้างต้องมีและใช้เครื่องอุปกรณ์ ดังต่อไปนี้ 1. มาตรค่าโดยสารตามแบบหรือชนิดที่อธิบดีให้ความเห็นชอบ ติดตั้งไว้ด้านซ้ายของผู้ขับรถ ณ ที่ซึ่งคนโดยสารเห็นได้ชัดเจน โดยต้องแสดงจํานวนเงินค่าจ้างบรรทุกคนโดยสารตามอัตรา ระยะทาง และระยะเวลาที่กําหนด 2. เครื่องสื่อสารตามกฎหมายว่าด้วยวิทยุคมนาคมตามแบบหรือชนิดที่ได้รับความเห็นชอบ จากคณะกรรมการกิจการกระจายเสียง กิจการโทรทัศน์ และกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ หรือเครื่องสื่อสาร ประเภทอื่นที่อธิบดีให้ความเห็นชอบ 2. เครื่องบันทึกข้อมูลการเดินทางของรถที่มีผู้ให้บริการระบบติดตามรถที่กรมการขนส่ง ทางบกรับรอง “คุณลักษณะ ระบบการทํางาน การติดตั้ง และการรับรองเครื่องบันทึกข้อมูลการเดินทางของรถ และการรับรองผู้ให้บริการระบบติดตามรถให้เป็นไปตามที่อธิบดีประกาศกําหนด ในกรณีที่เครื่องบันทึกข้อมูลการเดินทางของรถ มีระบบการทํางานที่ทําให้สามารถ สื่อสารระหว่างผู้ขับรถกับผู้ให้บริการระบบติดตามรถได้ ให้ถือว่าเครื่องบันทึกข้อมูลการเดินทางของรถนั้น เป็นเครื่องสื่อสาร ด้วย”
       
       นอกจากนี้ รถยนต์รับจ้างต้องแสดงเครื่องหมาย ดังต่อไปนี้ เครื่องหมาย หรือสัญลักษณ์ที่แสดงการเป็นรถยนต์รับจ้าง เครื่องหมายแสดงการมีเครื่องสื่อสาร เครื่องหมายแสดงสถานะการให้บริการ เช่น “ว่าง – ไม่ว่าง หรือ งดรับจ้าง” และ เครื่องหมายอื่นตามที่อธิบดีประกาศกําหนด โดยลักษณะ ขนาด การติดตั้ง และเงื่อนไขการใช้เครื่องหมายให้เป็นไปตามที่ อธิบดีประกาศกําหนด ในกรณีที่มีการเปลี่ยนแปลงทะเบียนประเภทรถยนต์รับจ้างเป็นรถยนต์ประเภทอื่น ให้เจ้าของรถ นําเครื่องหมายออก
       
       มีรายงานว่า กฎกระทรวงฉบับนี้ ยังกำหนดให้รถยนต์รับจ้าง อาจมีและใช้เครื่องอุปกรณ์สําหรับรถเพื่อความปลอดภัยในการรับจ้าง ดังต่อไปนี้ อุปกรณ์กั้นระหว่างที่นั่งผู้ขับรถกับคนโดยสารภายในห้องโดยสาร อุปกรณ์ที่ใช้บันทึกภาพภายในหรือภายนอกรถ เช่น กล้องวิดีโอ กล้องถ่ายรูป และอุปกรณ์อื่นอันจําเป็นเพื่อความปลอดภัยตามที่อธิบดีประกาศกําหนด เพื่อประโยชน์ในการคุ้มครองความปลอดภัยในชีวิต ร่างกาย หรือทรัพย์สินของผู้ขับรถหรือคนโดยสาร อธิบดีอาจประกาศกําหนดให้รถยนต์รับจ้างตามลักษณะรถหรือลักษณะการให้บริการต้องติดตั้งเครื่องอุปกรณ์ก็ได้ โดยให้เป็นไปตามที่อธิบดีประกาศกําหนด
       
       “ข้อ 10 รถยนต์รับจ้างให้ใช้สีของตัวถังรถ ดังต่อไปนี้ รถยนต์รับจ้างที่จดทะเบียนในเขตกรุงเทพมหานคร กรณีเป็นของบุคคลธรรมดา ให้ใช้สีเขียวและสีเหลืองเป็นสีของตัวถังรถ “สีเขียวให้เริ่มตั้งแต่ด้านล่างสุดของตัวถังรถจนถึงที่ปิดเปิดประตูเป็นแนวขนาน กับพื้นตลอดรอบตัวรถ ส่วนสีเหลืองให้เริ่มถัดจากสีเขียวจนถึงด้านบนของหลังคารถ” กรณีเป็นของนิติบุคคล ให้ใช้สีตามแบบที่นายทะเบียนให้ความเห็นชอบ ส่วนรถยนต์รับจ้างที่จดทะเบียนในจังหวัดอื่นนอกจากกรุงเทพมหานคร กรณีเป็นของบุคคลธรรมดา ให้ใช้สีแดงและสีเหลืองเป็นสีของตัวถังรถ “สีแดงให้เริ่มตั้งแต่ด้านล่างสุดของตัวถังรถจนถึงที่ปิดเปิดประตูเป็นแนวขนาน กับพื้นตลอดรอบตัวรถ สีเหลืองให้เริ่มถัดจากสีแดงจนถึงด้านบนของหลังคารถ” กรณีเป็นของนิติบุคคล ให้ใช้สีน้ําเงินและสีเหลืองเป็นสีของตัวถังรถ “สีน้ําเงินให้เริ่มตั้งแต่ด้านล่างสุดของตัวถังรถจนถึงที่ปิดเปิดประตูเป็นแนวขนาน กับพื้นตลอดรอบตัวรถ สีเหลืองให้เริ่มถัดจากสีน้ําเงินจนถึงด้านบนของหลังคารถ ในกรณีที่มีการเปลี่ยนแปลงทะเบียนประเภทรถยนต์รับจ้างเป็นรถยนต์ประเภทอื่น ให้เจ้าของรถ เปลี่ยนสีของตัวถังรถให้มีลักษณะแตกต่างจากที่กําหนดไว้”
       
       ส่วนรถยนต์รับจ้างให้มีอายุการใช้งานได้ไม่เกินเก้าปีนับแต่วันที่รถยนต์นั้นจดทะเบียนครั้งแรก ในกรณีที่รถยนต์รับจ้างครบอายุการใช้งานให้เจ้าของรถนําเครื่องหมายออก และส่งคืนแผ่นป้ายทะเบียนรถต่อนายทะเบียนพร้อมนําใบคู่มือจดทะเบียนรถมาแสดง ต่อนายทะเบียนเพื่อบันทึกหลักฐานการระงับทะเบียน หรือเปลี่ยนประเภทรถ ทั้งนี้ ภายในสามสิบวัน นับแต่วันที่ครบอายุการใช้งาน
       
       มีรายงานว่า กฎกระทรวงฉบับนี้ ยังให้ให้รัฐมนตรีมีอํานาจประกาศกําหนดอัตราค่าจ้างบรรทุกคนโดยสารสําหรับรถยนต์ รับจ้าง และค่าบริการอื่น ดังต่อไปนี้ 1. รถยนต์รับจ้างที่จดทะเบียนในเขตกรุงเทพมหานคร
       ค่าจ้างบรรทุกคนโดยสาร ให้กําหนดโดยถือเกณฑ์ระยะทางสองกิโลเมตรแรก “ไม่เกินห้าสิบบาท” และ กิโลเมตรต่อๆ ไป กิโลเมตรละ “ไม่เกินสิบสองบาท” ในกรณีที่ไม่สามารถเคลื่อนที่ หรือเดินรถต่อไปได้ตามปกติวิสัยในอัตรานาทีละ “ไม่เกินสามบาท”
       
       ส่วนค่าบริการอื่น ให้กําหนดดังต่อไปนี้ กรณีการจ้างผ่านศูนย์บริการสื่อสารหรือระบบสื่อสารทางอิเล็กทรอนิกส์ กําหนดได้ “ไม่เกินห้าสิบบาท” กรณีการจ้างจากท่าอากาศยาน หรือสถานที่ที่รัฐมนตรีประกาศกําหนด โดยรถยนต์รับจ้างนั้นจอดรถรอคนโดยสารอยู่ในสถานที่ดังกล่าว ณ จุดที่ได้จัดไว้เป็นการเฉพาะ กําหนดได้ “ไม่เกินหนึ่งร้อยบาท” กรณีการจ้างโดยมีบริการพิเศษตามที่รัฐมนตรีประกาศกําหนด กําหนดได้ “ไม่เกินสองร้อยบาท”
       
       ส่วนรถยนต์รับจ้างที่จดทะเบียนในจังหวัดอื่นนอกจากกรุงเทพมหานคร กำหนดค่าจ้างบรรทุกคนโดยสาร ให้กําหนดโดยถือเกณฑ์ระยะทางสองกิโลเมตรแรก “ไม่เกินหนึ่งร้อยบาท” และกิโลเมตรต่อๆ ไป กิโลเมตรละ “ไม่เกินยี่สิบบาท” ในกรณีที่ไม่สามารถเคลื่อนที่ หรือเดินรถต่อไปได้ตามปกติวิสัยในอัตรานาทีละ “ไม่เกินห้าบาท” ค่าบริการอื่น ให้กําหนดดังต่อไปนี้ กรณีการจ้างผ่านศูนย์บริการสื่อสารหรือระบบสื่อสารทางอิเล็กทรอนิกส์ กําหนดได้ “ไม่เกินห้าสิบบาท” กรณีการจ้างจากท่าอากาศยานหรือสถานที่ที่รัฐมนตรีประกาศกําหนด โดยรถยนต์รับจ้างนั้นจอดรถรอคนโดยสารอยู่ในสถานที่ดังกล่าว ณ จุดที่ได้จัดไว้เป็นการเฉพาะ กําหนดได้ “ไม่เกินหนึ่งร้อยห้าสิบบาท” กรณีการจ้างในเวลากลางคืนตามที่รัฐมนตรีประกาศกําหนด กําหนดได้ “ไม่เกินหนึ่งร้อยบาท” กรณีการจ้างโดยมีบริการพิเศษตามที่รัฐมนตรีประกาศกําหนด กําหนดได้ “ไม่เกินสองร้อยบาท” ส่วนการกําหนดอัตราค่าจ้างบรรทุกคนโดยสารและค่าบริการอื่น อาจกําหนดให้ แตกต่างกันตามเขตท้องที่ที่รถนั้นจดทะเบียน ท้องที่ที่ให้บริการ ช่วงเวลาที่ให้บริการลักษณะรถ หรือลักษณะการให้บริการก็ได้
       
       “ข้อ 13 การเรียกเก็บค่าจ้างบรรทุกคนโดยสารให้เรียกเก็บตามจํานวนเงินรวมที่แสดงไว้ ในมาตรค่าโดยสาร ส่วนในกรณีที่มีการเรียกเก็บค่าบริการอื่น ให้เรียกเก็บเพิ่มขึ้นจากค่าจ้างบรรทุก คนโดยสารที่แสดงไว้ในมาตรค่าโดยสาร อธิบดีอาจประกาศกําหนดท้องที่ที่ให้บริการ หรือช่วงเวลาที่ให้บริการที่รถยนต์รับจ้างสามารถ ใช้วิธีตกลงราคา หรือวิธีการอื่นนอกจากการใช้มาตรค่าโดยสารเรียกเก็บค่าจ้างบรรทุกคนโดยสารก็ได้
       ข้อ 14 ให้เจ้าของรถยนต์รับจ้างติดอัตราค่าจ้างบรรทุกคนโดยสารและค่าบริการอื่นไว้ในรถ ณ ที่ซึ่งคนโดยสารเห็นได้อย่างชัดเจน ทั้งนี้ ตามลักษณะ ขนาด และตําแหน่งที่อธิบดีประกาศกําหนด”
       
       ทั้งนี้ ยังกำหนดรถยนต์รับจ้างที่จดทะเบียนไว้ก่อนวันที่ 26 ธันวาคม พ.ศ. 2551 ให้มีอายุการใช้งาน ดังต่อไปนี้ รถยนต์รับจ้างที่จดทะเบียนในเขตกรุงเทพมหานคร รถยนต์รับจ้างที่จดทะเบียนก่อนวันที่ 26 ธันวาคม พ.ศ. 2548 ให้มีอายุการใช้งานสิบสองปีนับแต่วันที่รถยนต์นั้นจดทะเบียนครั้งแรก รถยนต์รับจ้างที่จดทะเบียนระหว่างวันที่ 26 ธันวาคม พ.ศ. 2548 ถึงวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2551 ให้มีอายุการใช้งานต่อไปได้จนถึงวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2560 ส่วนรถยนต์รับจ้างที่จดทะเบียนในจังหวัดอื่นนอกจากกรุงเทพมหานคร รถยนต์รับจ้างที่จดทะเบียนก่อนวันที่ 26 ธันวาคม พ.ศ. 2548 ให้มีอายุการใช้งานสิบสองปีนับแต่วันที่รถยนต์นั้นจดทะเบียนครั้งแรก รถยนต์รับจ้างที่จดทะเบียนระหว่างวันที่ 26 ธันวาคม พ.ศ. 2548 ถึงวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2551 ให้มีอายุการใช้งานต่อไปได้จนถึงวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2560
       
       ข้อ 16 รถยนต์รับจ้างที่จดทะเบียนก่อนวันที่กฎกระทรวงนี้ใช้บังคับ และมีขนาดตามที่ กําหนดในกฎกระทรวงว่าด้วยรถยนต์รับจ้างบรรทุกคนโดยสารไม่เกินเจ็ดคนที่จดทะเบียนใน เขตกรุงเทพมหานคร พ.ศ. ๒๕๕๐ หรือกฎกระทรวงว่าด้วยรถยนต์รับจ้างบรรทุกคนโดยสารไม่เกิน เจ็ดคนที่จดทะเบียนในจังหวัดอื่นนอกจากกรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2558 ให้ได้รับยกเว้นไม่ต้องปฏิบัติแห่งกฎกระทรวงนี้ ข้อ 17 รถยนต์รับจ้างที่จดทะเบียนก่อนวันที่กฎกระทรวงนี้ใช้บังคับ ให้ได้รับยกเว้นไม่ต้อง ปฏิบัติตามข้อ 7 (3) แห่งกฎกระทรวงนี้ และ ข้อ 18 บรรดาประกาศ ระเบียบ หรือคําสั่งใดที่ออกตามกฎกระทรวงว่าด้วยรถยนต์ รับจ้างบรรทุกคนโดยสารไม่เกินเจ็ดคนที่จดทะเบียนในเขตกรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2550 และกฎกระทรวงว่าด้วยรถยนต์รับจ้างบรรทุกคนโดยสารไม่เกินเจ็ดคนที่จดทะเบียนในจังหวัดอื่นนอกจาก กรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2558 ให้คงใช้บังคับต่อไปเพียงเท่าที่ไม่ขัดหรือแย้งกับกฎกระทรวงนี้จนกว่า จะมีประกาศ ระเบียบ หรือคําสั่งตามกฎกระทรวงนี้ใช้บังคับ. 

 

 

 

logo_astv_mgr

Comments

comments